Zastosowanie ślazu dzikiego wg. fitoterapii polskiej i rosyjskiej

2025-07-04 0 Przez Aneta Rachwał-Adamczyk

Ślaz zwyczajny (dziki) ma wiele przydatnych właściwości. Ślaz jest stosowany jako środek wykrztuśny. Ma działanie otulające i ogólnie wzmacniające. Ponadto roślina ta pomaga usuwać stany zapalne.

Ślaz dezynfekuje i leczy rany. Ma również działanie przeczyszczające. Tradycyjna medycyna zaleca przyjmowanie preparatów z malwy w leczeniu zaparć i zapalenia okrężnicy. Te środki dają dobre rezultaty w przypadku przeziębień, takich jak grypa i zapalenie oskrzeli. Łagodzą długi kaszel. Ślaz hamuje procesy zapalne w narządach trawiennych. Jest przydatny w chorobach nerek i dróg moczowych.

Jednakże to nie jedyne jego zastosowanie zarówno w fitoterapii Polskiej jak i Rosyjskiej.

Zioło zawiera polisacharydy , karoten, alkaloidy, flawonoidy, garbniki, kwasy tłuszczowe. Liście zawierają do 20% polisacharydów, a także zawierają witaminę C i karotenoidy.

Kwiaty zawierają barwiące antocyjany malwinę i malwidynę, które są cennymi barwnikami spożywczymi, zmieniającymi kolor w zależności od kwasowości środowiska. Nasiona zawierają do 18% oleju tłuszczowego.

W starożytnej Grecji roślina była stosowana w leczeniu od VII-VIII wieku p.n.e.

Jest to jedna z najstarszych roślin użytkowych w Europie. Pitagorejczycy stosowali ją jako roślinę leczniczą na choroby jelit i oparzenia. W starożytności także stosowano ją na choroby ginekologiczne, a wywar z niej stosowano również jako odtrutkę przy zatruciach .

Pliniusz tak bardzo wierzył w te właściwości, że uważał, że jeśli położy się liść na skorpionie, umrze.

Ponadto stosowano w położnictwie. A na Węgrzech i w Rumunii aż do XIX wieku uważano, że korzenie tej rośliny mają działanie poronne. Tak więc uprzedzenia mogą być uporczywe.

Przetwory z ziela ślazu mają działanie rozszerzające oskrzela, osłaniające, przeciwzapalne, łagodnie przeczyszczające.

Napar z ziela przepisywany jest na choroby górnych dróg oddechowych, przede wszystkim suchy kaszel. Roślinę tę można stosować przez długi czas.

Napar z ślazu stosuje się na stany zapalne przewodu pokarmowego, zapalenie okrężnicy, zapalenie jelit, zapalenie jelit.

Na choroby jamy ustnej i gardła stosuje się go w postaci płukanek do płukania gardła.

Zewnętrznie stosuje się go do okładów na czyraki, źle gojące się rany, egzemy i dermatozy, a na hemoroidy w postaci nasiadówek.

Na choroby śledziony zaleca się kąpiele z ślazu, bylicy pospolitej, owsa i kwiatów rumianku. W Maroku stosuje się go do okładów na użądlenia pszczół.

Oprócz wszystkich powyższych, mukopolisacharydy, do których zaliczają się polisacharydy ślazu leśnego, mają działanie immunostymulujące i fagocytarne. Według niektórych danych mają działanie hipoglikemiczne (obniżają poziom cukru we krwi).

Jest stosowany jako zamiennik prawoślazu lekarskiego.

Napar przygotowuje się z 1 łyżki zioła , liści lub kwiatów i 1 szklanki wrzątku. Zaparzamy w zamkniętym naczyniu przez 20-30 minut i przyjmujemy 1/2 szklanki 3 razy dziennie.

Można zrobić zimny napar : 1 łyżkę liści zalać szklanką zimnej przegotowanej wody i odstawić na 6-7 godzin. Odcedzić, podgrzać i wypić 1/2 szklanki.

Zewnętrznie napar stosuje się przy róży i oparzeniach.

Odwar: 15 g rozdrobnionych liści zalewamy szklanką wrzącej wody, podgrzewamy we wrzącej łaźni wodnej przez 30 minut, odstawić na 10 minut, cedzimy, doprowadzamy odwar do pierwotnej objętości ciepłą wrzącą wodą; przyjmujemy 1 szklankę 3 razy dziennie na choroby krtani, tchawicy i płuc.

Na kaszel, ból gardła, chrypkę zaleca się następujący zbiór: kwiatów ślazu polnego, kwiatów gryki, miodunki plamistej, kwiatów podbiału i kwiatów maku (wszystkie składniki w równych proporcjach). 50 g mieszanki ziołowej zaparzamy 5 szklankami wrzącej wody, parzymy przez 15–20 minut i przyjmujemy 1 szklankę 3 razy dziennie.

Ślaz jest ceniony za wysoką zawartość śluzu, który ma działanie zmiękczające i otulające dla ludzkiego ciała, może łagodzić kaszel, usuwać flegmę i ułatwiać oddychanie. Wspomaga gojenie bólu gardła spowodowanego kaszlem ale i przeciążeniem strun głosowych.

Napar można stosować do przemywania oczu w przypadku stanów zapalnych.

Przy osłabionej odporności i skłonności do przeziębień korzystna jest herbatka ze ślazu. Należy:
– zalać 15 g suszonych kwiatów 250 ml wrzącej wody w czajniku;
przykryć pokrywką;
– odstawić na 5 minut, a następnie przelać do filiżanek przez gazę lub sitko. Pijemy 3 razy dziennie przez 30 dni.

Aby poprawić smak, możesz dodać łyżeczkę miodu do naparu. Dzięki temu dobroczynne właściwości ślazu tylko wzrosną.

Wywar z kwiatów ślazu na zaparcia

Lecznicze właściwości ślazu pomagają nie tylko przy biegunce, ale także przy zaparciach. Aby oczyścić jelita, należy przygotować taki pożyteczny wywar:
2 łyżki zioła zalewa się 250 ml wrzącej wody; przez 15 minut trzymamy mieszaninę w łaźni wodnej; studzimy pod pokrywką i cedzimy. Należy stosować środek do 4 razy dziennie, działanie leczniczych właściwości wywaru następuje następnego dnia.

Napar z liści na zapalenie żołądka i trzustki

Poniższy środek pomaga wyeliminować procesy zapalne w żołądku i trzustce:
1 dużą łyżkę suchych liści ślazu zalać 1 litrem wrzącej wody;
trzymamy pod przykryciem przez godzinę;
cedzimy przez gazę.
Napój należy przyjmować pół szklanki pół godziny przed głównymi trzema posiłkami.

Napar z korzeni na wzdęcia

W przypadku zwiększonego efektu tworzenia się gazów, właściwości korzeni roślin mają dobry wpływ.

Suszone kłącza ślazu rozdrabniamy w ilości 2 dużych łyżek;
zalewamy szklanką gorącej wody; parzymy 15 minut i przecedzamy. Pijemy dwa razy dziennie pół godziny przed posiłkiem.

W przypadku zapalenia spojówek ślaz ma silne właściwości przeciwzapalne i jest bezpieczny dla błon śluzowych. Dlatego może być stosowany w leczeniu zapalenia spojówek.

Tradycyjna medycyna zaleca:

Zmielone liście, kwiaty i korzenie ślazu wymieszać w równych ilościach po 25 g każdy; zalać surowiec 500 ml wrzącej wody i pozostawić do zaparzenia na 2 godziny. Następnie lekko ciepłym odwarem okładać powieki.

Badania naukowe potwierdziły, że ślaz jest w stanie spowolnić starzenie się komórek ciała, a także ma działanie przeciwzapalne. Ponadto stosowanie ślazu pomaga:

Przeciwstawić się infekcjom;

Oczyszcza organizm z toksyn;

Zmniejsza obrzęk;

Leczy kaszel;

Likwiduje biegunkę;

Pomaga w utracie wagi;

Spowalnia proces starzenia;

Pomaga na oparzenia.

Dzięki tym cechom ślaz zyskała ogromną popularność.

Roślina ta zawiera śluz osłaniający, fosfor, wapń, karoteny, olejki eteryczne, glukozę, fruktozę, aminokwasy, żelazo, flawonoidy, garbniki, witaminy A, E, C, B1, B4, PP i sacharozę.

Liście tej niezwykłej rośliny są najbogatsze w aminokwasy, żelazo, witaminy, fosfor i potas.

Bardzo cenna jest też nalewka ze ślazu.

Składniki: 1 szklanka suszonych kwiatów i liści ślazu, 0,5 litra alkoholu 40-70%, 1/2 szklanki miodu (opcjonalnie). należy umieścić zioła w słoju i zalać je alkoholem. Zamykamy słój i odstawiamy w ciemne, chłodne miejsce na 2-3 tygodnie, potrząsając od czasu do czasu.

Po 2-3 tygodniach dodaj miód i dokładnie wymieszaj. Ponownie odstaw na 1 tydzień.

Po upływie tego czasu przefiltruj nalewkę przez gazę lub filtr do kawy, aby usunąć osad.

ZASTOSOWANIE NALEWKI

Problemy z układem oddechowym: Nalewka ze ślazu może łagodzić kaszel, podrażnienia gardła, chrypkę i stany zapalne górnych dróg oddechowych.

Problemy z układem pokarmowym: Wspomaga trawienie, łagodzi stany zapalne żołądka i jelit, a także pomaga przy zaparciach.

Ogólne wzmocnienie organizmu: Działa łagodząco i kojąco, pomaga wzmocnić odporność.

Sposób użycia:

Profilaktycznie: 1-2 łyżeczki nalewki dziennie, rozcieńczone w wodzie lub herbacie.

W przypadku choroby: 2-3 razy dziennie po 1 łyżeczce, rozcieńczone w wodzie.

Kąpiel na problemy skórne

Garść liści kwiatów ślazu i 3 łyżki kwiatu lipy, krwawnika lub rumianku zalać 2 litrami gorącej wody. Odstawić na godzinę. Podgrzać do wrzenia i wraz ziołami wlać do wanny. Czas kąpieli 20 minut. Kąpiel regeneruje skórę, redukuje świąd i stany zapalne i ma właściwości kosmetyczne.

Według przepisu Stefanii Korżawskiej na syrop bierzemy

2 garście świeżego ślazu 8 łyżek suszonego

1 łyżkę szałwii

2 łyżki macierzanki

1 łyżkę rumianku

Drobno pokrojony ślaz wsypujemy do garnka. Dodajemy macierzankę, szałwię i rumianek. Zalewamy 6 szklankami i doprowadzamy do wrzenia. Na małym ogniu podgrzewamy około kwadrans.

Przecedzamy i do wywaru dodajemy litr miodu. Teraz całość trzeba zagotować i rozlać do słoiczków lub butelek. Można proporcjonalnie odpowiednio zmniejszyć ilość składników.

Gotowany miód traci stopniowo niektóre właściwości, ale zyskuje inne. Pozyskuje energię, ciepło i działanie wykrztuśne. Surowy miód ma działanie śluzotwórcze. Śluz to idealne środowisko do namnażania się bakterii, wirusów, pasożytów.

Nie jest do końca wyjałowiony. Traci jedynie witaminy nieodporne na wysoką temperaturę. Zachowuje aktywność antybiotyczną oraz całą gamę mikroelementów, aminokwasów, kwasów organicznych, enzymów, witamin odpornych na ciepło.

Stosuje się 3 razy dziennie 2 łyżki, można rozcieńczyć z ciepłą wodą. W stanach ostrych 1 łyżkę co godzinę, do poprawy samopoczucia.

Ślazowy syrop na gardło łagodzi podrażnienia i stany zapalne. Pomaga przy wszelkich problemach z gardłem. Naprawia nadwyrężone struny głosowe nauczycieli, aktorów i śpiewaków.

Dziki ślaz jest jadalny. Kwiaty i ziele dawniej powszechnie używano do sałatek i gorących potraw. Mięsiste korzenie myto, suszono, siekano i prażono na otwartym ogniu jako słodki przysmak dla dzieci. Możemy ich używać do zup i sosu jako zagęstnika.

Liście dzikiego ślazu mają ponad dwukrotnie więcej białka na 100 g niż szpinak i jarmuż. Ta odżywcza roślina zawiera również niezbędne kwasy tłuszczowe, witaminy A, B, C, E, błonnik, wapń, magnez, cynk, selen i potas. Jest dobrym tonikiem mineralnym.

Maria Treben polecała zupę ze ślazu przy wrzodach żołądka i jelit. Najpierw gotuje się jęczmień, studzi i dodaje liście ślazu. Młode strąki nasienne mają pyszny, orzechowy smak.

Tekst nie stanowi porady medycznej