Opis

Zielony ocet według tradycji medycyny rosyjskiej

Wyrób rękodzielniczy

Pojemność: 100 ml

Skład: domowy ocet jabłkowy, zielone orzechy włoskie, liście orzecha włoskiego, cynamon, anyż, goździki, koper włoski, miód wielokwiatowy.

Zielony ocet nawiązuje do dawnych receptur wykorzystujących niedojrzałe orzechy włoskie oraz aromatyczne przyprawy. Podobne przetwory przygotowywano jako bezalkoholową alternatywę dla nalewek orzechowych.

W tej kompozycji zielony orzech i liść orzecha połączono z cynamonem, anyżem, goździkami i koprem włoskim – składnikami dobrze znanymi w dawnym zielarstwie i tradycyjnych recepturach związanych przede wszystkim z układem pokarmowym.

Zielony orzech włoski – dawne zastosowania

Niedojrzałe owoce orzecha włoskiego zajmowały szczególne miejsce w tradycyjnym zielarstwie Europy Wschodniej. Przygotowywano z nich nalewki, wyciągi, syropy oraz octy.

W dawnych przekazach przetwory z zielonych orzechów wykorzystywano przede wszystkim w recepturach związanych z:

• trawieniem i pracą jelit,
• niestrawnością,
• tradycyjnymi kuracjami oczyszczającymi,
• pasożytami jelitowymi,
• okresowym osłabieniem organizmu,
• tradycyjnym wspieraniem odporności.

Przetworom z zielonych orzechów przypisywano również właściwości przeciwbakteryjne, przeciwpasożytnicze i związane z ochroną organizmu przed drobnoustrojami.

Liść orzecha włoskiego

Liście orzecha również były szeroko wykorzystywane w dawnych recepturach.

Tradycyjnie przypisywano im działanie ściągające, przeciwzapalne i przeciwbakteryjne. Pojawiały się w recepturach dotyczących niestrawności, biegunek, nadmiernej fermentacji jelitowej oraz pasożytów.

Cynamon

Cynamon od wieków był nie tylko przyprawą, lecz również składnikiem tradycyjnych mieszanek zielarskich.

W dawnym zastosowaniu ceniono go przede wszystkim w recepturach związanych z:

• trawieniem,
• wzdęciami i uczuciem ciężkości,
• rozgrzewaniem organizmu,
• drobnoustrojami,
• przemianami cukrów i tłuszczów.

Tradycyjnie przypisywano mu właściwości przeciwzapalne, przeciwbakteryjne, przeciwgrzybicze i antyoksydacyjne.

Anyż i koper włoski

Anyż i koper włoski należą do najstarszych aromatycznych surowców wykorzystywanych przy dolegliwościach układu pokarmowego.

W tradycyjnym zielarstwie stosowano je przy wzdęciach, niestrawności, uczuciu pełności i skurczach przewodu pokarmowego. Koper włoski pojawiał się także w dawnych mieszankach przeciwpasożytniczych.

Goździki

Goździki były składnikiem wielu dawnych receptur związanych z trawieniem i przewodem pokarmowym. W tradycji przypisywano im również zastosowanie przeciwbakteryjne, przeciwgrzybicze i przeciwpasożytnicze.

Szczególnie często łączono je z innymi aromatycznymi roślinami i przyprawami w złożonych recepturach zielarskich.

Charakter kompozycji

Połączenie zielonych orzechów, liści orzecha i aromatycznych przypraw tworzy recepturę nawiązującą do dawnych sposobów wykorzystywania roślin w tradycji zielarskiej Europy Wschodniej.

Opisane wyżej właściwości są informacją o historycznych i tradycyjnych zastosowaniach poszczególnych składników, a nie zapewnieniem działania leczniczego tego konkretnego wyrobu.

Informacja o charakterze wyrobu

Wyrób przygotowywany jest przez Pracownię Rękodzieła Klasztornego działającą przy Gminie Wyznaniowej Łódź II.

Zgodnie z prawem wewnętrznym wspólnoty stanowi wyrób liturgiczny należący do sfery Sacrum, związany z tradycją, naukami i praktyką religijną społeczności oraz przygotowywany zgodnie z Dekretem nr 10/24.

Opis właściwości i zastosowań zielonego orzecha, liścia orzecha oraz pozostałych składników odnosi się do wiedzy tradycyjnej, historycznej, edukacyjnej i dokumentacyjnej. Nie stanowi diagnozy, porady medycznej, obietnicy rezultatu ani zapewnienia, że ten konkretny wyrób zapobiega chorobom lub je leczy.

Gmina Wyznaniowa Łódź II – Dekret nr 10/24.