Opis
Olej ziołowy do masażu – reumatyzm, mięśnie, stawy, dna moczanowa
Tradycyjna, rozgrzewająca kompozycja roślinna do masażu i nacierania
Pojemność: 100 ml
Skład: olej, imbir, kurkuma, lawenda, drapacz lekarski, żywokost, kadzidłowiec, wiązówka błotna, dziurawiec, vilcacora (koci pazur), pieprz czarny, arnika, morszczyn, gorczyca, wierzba, DMSO, terpentyna, złoto koloidalne („płynne złoto”).
Olej powstał z połączenia surowców od dawna obecnych w tradycyjnych recepturach stosowanych do nacierania i masażu ciała. Żywokost, arnika, wierzba, wiązówka, imbir, gorczyca czy terpentyna mają długą historię zewnętrznego wykorzystania przy zmęczonych mięśniach, sztywności oraz dolegliwościach towarzyszących przeciążeniu układu ruchu.
Kompozycja przeznaczona jest szczególnie do masażu pleców, karku, ramion, kolan, bioder oraz innych miejsc wymagających rozgrzewającej i intensywnej pielęgnacji.
Żywokost – tradycja regeneracji
Żywokost lekarski od stuleci należał do najważniejszych roślin stosowanych zewnętrznie przy urazach i dolegliwościach układu ruchu. Dawne nazwy i zastosowania rośliny nawiązywały właśnie do kości i regeneracji.
Korzeń żywokostu zawiera m.in. alantoinę, śluzy i garbniki. Alantoina jest znana ze swoich właściwości wspierających regenerację skóry, natomiast śluzy działają osłaniająco i kojąco.
Tradycyjnie preparaty żywokostowe wykorzystywano przy:
- bolących i przeciążonych stawach,
- bólach mięśniowych i reumatycznych,
- stłuczeniach i obrzękach,
- rekonwalescencji po urazach,
- sztywności pleców i stawów.
Imbir i kurkuma
Imbir zawiera gingerole i inne charakterystyczne związki, natomiast kurkuma jest bogata w kurkuminoidy. Oba surowce mają bardzo długą tradycję wykorzystywania w recepturach związanych ze stanami zapalnymi i bólem.
W preparatach zewnętrznych cenione są przede wszystkim za działanie rozgrzewające i pobudzające, dlatego dobrze wpisują się w oleje przeznaczone do intensywnego masażu zmęczonych mięśni i stawów.
Kadzidłowiec – Boswellia serrata
Kadzidłowiec jest jednym z najbardziej znanych tradycyjnych surowców związanych z pielęgnacją stawów. Zawiera charakterystyczne kwasy bosweliowe, które są przedmiotem badań dotyczących procesów zapalnych i funkcjonowania stawów.
Tradycyjnie wykorzystywano go przy sztywności, bólach reumatycznych i ograniczonej ruchomości.
Wiązówka błotna i wierzba – naturalne salicylany
Wiązówka oraz kora wierzby zajmują szczególne miejsce w historii zielarstwa ze względu na występujące w nich związki salicylowe.
Od dawna pojawiały się w recepturach związanych z:
- bólami reumatycznymi,
- bolesnością mięśni i stawów,
- dną moczanową,
- gorączką i procesami zapalnymi.
To właśnie historia związków salicylowych występujących w roślinach jest ściśle związana z późniejszym rozwojem współczesnych salicylanów.
Arnika
Arnika od pokoleń stosowana była zewnętrznie w olejach, maściach i nalewkach przeznaczonych do nacierania.
Najczęściej kojarzono ją z pielęgnacją miejsc po stłuczeniach, przeciążeniach, obrzękach oraz z bolesnością mięśni i stawów. Zawiera m.in. laktony seskwiterpenowe, wśród których szczególnie znana jest helenalina.
Dziurawiec
Olejowe wyciągi z dziurawca są częścią europejskiej tradycji zielarskiej. Stosowano je do masażu napiętych i zmęczonych mięśni, pleców oraz miejsc narażonych na przeciążenia.
Dziurawiec był również tradycyjnie wykorzystywany przy bólach o charakterze nerwowym i reumatycznym.
Drapacz lekarski
Drapacz lekarski był dawniej wykorzystywany znacznie szerzej niż obecnie. W tradycyjnych recepturach pojawiał się również w kontekście procesów zapalnych, nerwobóli oraz dolegliwości reumatycznych.
Vilcacora – koci pazur
Vilcacora (Uncaria tomentosa) pochodzi z tradycji zielarskiej Ameryki Południowej. Zawiera charakterystyczne alkaloidy oksoindolowe, polifenole i inne związki roślinne.
Jej składniki są współcześnie badane m.in. w kontekście procesów zapalnych, a sama roślina tradycyjnie była wykorzystywana również przy dolegliwościach stawowych.
Morszczyn, gorczyca i pieprz
Morszczyn pojawiał się w dawnych preparatach do nacierania bolących mięśni i stawów.
Gorczyca i czarny pieprz należą natomiast do surowców silnie kojarzonych z tradycyjnymi preparatami rozgrzewającymi. Uzupełniają charakter oleju przeznaczonego do masażu i nacierania.
Terpentyna
Terpentyna ma długą historię stosowania w dawnych mazidłach i nacierkach. Była szczególnie charakterystyczna dla preparatów używanych zewnętrznie przy bolesności mięśni, pleców, stawów oraz dolegliwościach reumatycznych.
W tej recepturze stanowi jeden z elementów tradycyjnej kompozycji do intensywnego nacierania.
DMSO i „płynne złoto”
Recepturę uzupełniają DMSO oraz złoto koloidalne określane jako „płynne złoto”. Są elementem współczesnej wersji tradycyjnej receptury i uzupełniają wieloskładnikową kompozycję olejową.
Sposób stosowania
Niewielką ilość oleju nanieść na wybrane miejsce i delikatnie wmasować. Szczególnie dobrze nadaje się do masażu pleców, karku oraz zmęczonych mięśni i stawów.
Wyłącznie do stosowania zewnętrznego. Nie nakładać na otwarte rany i uszkodzoną skórę. Ze względu na intensywny skład przed pierwszym zastosowaniem zalecana jest próba na niewielkim obszarze skóry.
Informacja o charakterze wyrobu
Wyrób przygotowywany jest przez Pracownię Rękodzieła Klasztornego działającą przy Gminie Wyznaniowej Łódź II.
Zgodnie z prawem wewnętrznym wspólnoty stanowi wyrób liturgiczny należący do sfery Sacrum, związany z tradycją, naukami i praktyką religijną społeczności oraz przygotowywany zgodnie z Dekretem nr 10/24.
Opis zastosowań poszczególnych roślin odnosi się do wiedzy tradycyjnej, historycznej i edukacyjnej. Nie stanowi diagnozy, porady medycznej, obietnicy rezultatu ani stwierdzenia, że ten konkretny wyrób leczy reumatyzm, dnę moczanową, urazy lub inne choroby.
Gmina Wyznaniowa Łódź II – Dekret nr 10/24.





