Lepsza od przytulii czepnej

2025-08-09 Wyłączono Przez Aneta Rachwał-Adamczyk
W Polsce chyba najczęściej stosowana i najbardziej znana jest przytulia czepna. Zna ją niemal każdy i na pewno nie raz wrócił z jej łodyżkami na ubraniu po spacerze 😉 Jest bardzo cenna, ale dziś chciałam wam opowiedzieć o równie cennej przytulii, o której mało się mówi, a swoimi właściwościami myslę, że przewyższa nawet czepną. Co więcej nie problem jest ją znaleźć..dlatego do dzieła 🙂
PRZYTULIA WŁAŚCIWA
Praktyczne zastosowanie przytulii właściwej ma długą historię. Używano jej nie tylko do przyrządzania mikstur leczniczych, ale także w kuchni (np. do wyrobu serów) i w życiu codziennym. Pozyskiwano z niej naturalny barwnik do tkanin, a suszone ziele wypychano materace – zapach przytulii odstraszał pchły z łóżka.
Pszczelarze cenią tę roślinę jako roślinę miododajną (nieprzypadkowo nazywa się ją również trawa miodowa.
Przytulię właściwą bardzo łatwo rozpoznać od przytulii czepnej, wonnej, czy przytulinki. Jest to wieloletnia roślina zielna, łatwo rozpoznawalna po bardzo drobnych, żółtych kwiatach zebranych w wiechowate kwiatostany. Roślina ta osiąga wysokość od 30 do 100 cm i preferuje stanowiska słoneczne, rosnąc na łąkach, pastwiskach i przydrożach.
Charakterystyczną cechą jest zapach miodu wydzielany przez kwiaty w słoneczne dni. Co więcej liście są wąskie, ciemnozielone od góry, jaśniejsze i owłosione od spodu, zebrane w okółkach po 6-12. Są bardzo delikatne w dotyku, podczas gdy przytulia czepna jest o wiele bardziej szorstka.
W medycynie ludowej oraz obecnie przez zielarzy, ziele przytulii właściwej jest stosowane jako środek hemostatyczny, gojący rany, rozkurczowy, przeciwbólowy, przeciwzapalny, moczopędny i łagodnie przeczyszczający. Z tego surowca leczniczego sporządza się napary , wywary i napary ; stosuje się również świeży sok i proszek z suszonych roślin.
Nalewki z przytulii są stosowane jako środek przeciwzapalny, moczopędny i przeciwbólowy w leczeniu ostrych chorób zapalnych nerek i dróg moczowych (zapalenie miedniczek nerkowych, zapalenie pęcherza moczowego itp.). Nalewki stosuje się również w przypadku bolesnych miesiączek.

Medycyna tradycyjna zaleca nalewkę z ziela przytulii jako środek uspokajający na bezsenność, wzmożone pobudzenie nerwowe, stres; środek ten jest stosowany w leczeniu histerii, padaczki i innych chorób układu nerwowego.

Działanie rozkurczowe, przeciwzapalne, przeciwbólowe i łagodnie przeczyszczające naparów z przytulii jest stosowane w zaburzeniach trawienia, skurczach jelit, zapaleniu błony śluzowej żołądka i innych chorobach przewodu pokarmowego.

Preparaty z przytulii właściwej działają moczopędnie, hemostatycznie, przeciwzapalnie, antyseptycznie, przeciwbólowo i uspokajająco.
Napar z ziela lub świeży sok z rośliny stosuje się wewnętrznie w przypadku kataru przewodu pokarmowego, biegunki, żółtaczki, chorób wątroby i nerek oraz obrzęków pochodzenia nerkowego.
Przytulia właściwa działa jako środek ściągający i hemostatyczny w przypadku zapalenia błony śluzowej macicy, hemoroidów, krwawień miesiączkowych i z nosa.
Roślina jest przepisywana w chorobach nerwowych (epilepsja, histeria, drgawki u dzieci) oraz chorobach skóry (bolesne wysypki, dermatozy z zespołem bólowym, egzema).
Mocny napar i świeży sok z przytulii pospolitej stosuje się do przemywania ran i owrzodzeń, tamowania krwawień z nosa (wciąga się do nozdrzy).
Świeży sok stosuje się w postaci płynów na raka skóry (jako środek przeciwbólowy).
Proszkiem z ziela posypuje się rany, ropnie, oparzenia i owrzodzenia, aby przyspieszyć ich gojenie.
Kwiaty mają bardzo przyjemny aromat i można ich używać do aromatyzowania herbaty.
Ziele w swoich kłaczach zawiera moc związków aktywnych
Kłącza zawierają irydoidy, saponiny, witaminę C, garbniki, kumaryny, flawonoidy, 0,6% antrachinonów (alizarynę, halozynę, rubiadynę, purpurynę). Zioło zawiera olejek eteryczny, irydoidy (monotropeinę, asperulozyd, dafyllozyd, deacetylasperulozyd), saponiny, witaminę C, kwasy fenolowe i ich pochodne (chlorogenowe), garbniki, kumaryny, flawonoidy (3-rutynozyd kwercetyny, 3-rutynozyd kemferolu, 7-glukozyd apigeniny, palustrozyd, izorutynę, cynaryzyd, hiperozyd), antrachinony.
W okresie kwitnienia roślina zawiera dużą ilość alkaloidów i witaminy C. Ziele zawiera: olejek eteryczny, garbniki, flawonoidy, kumaryny, glikozydy (haliosynę, rubiodynę, asperulozyd), saponiny steroidowe, irydoidy, asperulinę, kwasy organiczne, kwas askorbinowy (witaminę C), karoten, roślinną postać witaminy A, antrachinony (barwniki), makro- i mikroelementy, w liściach: flawonoid kwercetynę (część rutyny). Korzenie zawierają saponiny steroidowe, garbniki, kumaryny, flawonoidy, antrachinony, witaminę C.
Kiedy stosować przytulię właściwą:
Roślina ma silne działanie moczopędne, przeciwzapalne i przeciwbakteryjne. Jest stosowana w leczeniu różnych chorób zapalnych, najczęściej układu moczowo-płciowego. Łagodzi stany zapalne pęcherza moczowego i nerek, leczy nadżerki szyjki macicy. Usuwa nadmiar płynów z organizmu, łagodzi obrzęki, poprawia krążenie limfy.
Stosowany w przypadku obrzęku, reumatyzmu i otyłości. Rozrzedza flegmę, ułatwia jej usuwanie w chorobach układu oddechowego (zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc, gruźlica). Pobudza żeński układ rozrodczy, normalizuje cykl miesięczny, likwiduje brak miesiączki, pomaga opóźnić menopauzę.
Poprawia potencję u mężczyzn.
Działa ogólnie wzmacniająco na organizm.
Przeciwdziała niedoborom witamin, głównie szkorbutowi.
Działa hepatoprotekcyjnie dzięki zdolności oczyszczania krwi i limfy.
Stosowany zewnętrznie działa hemostatycznie, dezynfekująco i gojąco na rany.
Służy do przemywania ran, w tym ropnych. Leczy wysypki – diatezę, wspomaga regenerację skóry po oparzeniach. W postaci maści stosowany jest na ropnie, czyraki i trądzik.
W MEDYCYNIE TRADYCYJNEJ I LUDOWEJ W LECZENIU NASTĘPUJĄCYCH SCHORZEŃ:
  • -ból gardła, przeziębienia, kaszel, zapalenie oskrzeli, gruźlica płuc, zapalenie płuc;
  • – choroby kobiece: mięśniaki, nacieki piersi, endometrium, powikłania poporodowe, brak miesiączki;
  • -choroby skóry: egzema, dna moczanowa, skrofuloza, zapalenie skóry, ropień, czyraki, rak;
  • kamica dróg moczowych, choroby narządów moczowo-płciowych i dróg żółciowych,
  • -biegunka, niestrawność, zapalenie okrężnicy, ból żołądka;
  • -hemoroidy;
  • -choroby wątroby;
  • -czerwonka;
  • -cukrzyca;
  • -zaburzenia psychiczne: histeria, neurastenia, padaczka, astenia;
  • -zapalenie błony śluzowej oka, zapalenie spojówek (napar z przytulii właściwej.
PRZEPISY:
Sok: Świeżo ściętą przytulię zalać wrzątkiem i posiekać. Wycisnąć sok przez gazę. Wymieszać z masłem. Stosować zewnętrznie. W razie potrzeby sok można zastąpić proszkiem (10 gramów).
Proszek: Zmiel suchy przytulię na proszek. Stosuj zewnętrznie jako proszek do oprószenia wrzodów lub 2 gramy z wodą, krótko przed posiłkami.
Napar: 10 gramów przytulii zaparzyć w szklance wrzątku przez 3 godziny. Przecedzić. Spożyć 100 ml krótko przed posiłkiem.
Napar do irygacji: 15 gramów przytulii parzyć w pół litrze wrzątku przez 3 godziny. Przecedzić.
Kąpiele: Zaparzyć 60 gramów przytulii w pół litrze wrzątku. Odczekać do ostygnięcia. Przecedzić. Dodawać do wody podczas kąpieli.
Nalewka: 20 gramów przytulii zalać 100 ml wódki. Odstawić w ciemne miejsce na dwa tygodnie. Codziennie wstrząsać. Przefiltrować. Stosować zewnętrznie.

Nie zaleca się jej stosowania kobietom w ciąży i karmiącym piersią, dzieciom poniżej 14 lat, osobom z nadmierną krzepliwością krwi, nadciśnieniem tętniczym
Piękna, krucha, delikatna roślinka o miodowym zapachu i ogromnej mocy leczniczej
Tekst nie stanowi porady medycznej
AR