Jak stworzyć własny silny olej przeciwbólowy?

2026-06-16 Wyłączono Przez Aneta Rachwał-Adamczyk

Jak stworzyć własny silny olej przeciwbólowy? Tradycyjna receptura na stawy, mięśnie i kręgosłup

Ból stawów, kręgosłupa, mięśni czy kości towarzyszy człowiekowi od wieków. Zanim pojawiły się współczesne środki przeciwbólowe, zielarze, znachorzy i medycy ludowi przygotowywali specjalne oleje oraz maści, których zadaniem było rozgrzewanie tkanek, zmniejszanie stanów zapalnych i wspieranie naturalnej regeneracji organizmu.

W dawnych recepturach rzadko stosowano jedną roślinę. Wiedziano bowiem, że siła tkwi w połączeniu wielu składników działających na różnych poziomach. Jedne łagodziły ból, inne zmniejszały opuchliznę, kolejne pobudzały krążenie, a jeszcze inne wspierały odbudowę uszkodzonych tkanek.

Poniżej przedstawiamy recepturę inspirowaną tradycyjnymi olejami stosowanymi przy:

bólach reumatycznych,

artretyzmie,

dnie moczanowej,

przeciążeniach mięśni,

urazach sportowych,

bólach kręgosłupa,

zwichnięciach,

stłuczeniach,

problemach ze stawami biodrowymi i kolanowymi.

Receptura na 1 litr oleju przeciwbólowego

Składniki

Baza olejowa

700 ml oleju tłoczonego na zimno (oliwa z oliwek, olej słonecznikowy)

Zioła i surowce

50 g korzenia żywokostu

30 g korzenia drapacza lekarskiego

30 g kłącza imbiru

30 g kurkumy

20 g kwiatów lawendy

20 g żywicy kadzidłowca

30 g wiązówki błotnej

30 g dziurawca

20 g vilcacory

10 g pieprzu czarnego

20 g kwiatów arniki

20 g morszczynu

30 g kory wierzby

20 g gorczycy

Dodatki

50 ml DMSO

30 ml oczyszczonej terpentyny balsamicznej

50 ml złota koloidalnego

Jak przygotować olej?

Wszystkie zioła rozdrobnić.

Umieścić w dużym szklanym słoju.

Zalać olejem tak, aby całkowicie przykrył surowce.

Szczelnie zamknąć.

Pozostawić na 4–6 tygodni w ciepłym miejscu.

Codziennie lekko wstrząsać naczyniem.

Po zakończeniu maceracji przecedzić przez gazę.

Dodać DMSO, terpentynę oraz złoto koloidalne.

Dokładnie wymieszać.

Przelać do ciemnych butelek.

Przechowywać w chłodnym i zacienionym miejscu.

Jak stosować?

Wcierać niewielką ilość oleju 2–3 razy dziennie w miejsca wymagające wsparcia.

Najczęściej stosowany jest na:

kolana,

biodra,

barki,

łokcie,

nadgarstki,

odcinek lędźwiowy,

odcinek szyjny kręgosłupa,

mięśnie po wysiłku.

Może być również wykorzystywany podczas masażu leczniczego i rehabilitacyjnego.

Żywokost – król regeneracji

Żywokost lekarski od setek lat był jednym z najważniejszych ziół stosowanych przy złamaniach, zwichnięciach oraz urazach.

Jego największym skarbem jest alantoina – substancja wspierająca regenerację komórek i odbudowę tkanek.

Dodatkowo zawiera:

śluzy łagodzące podrażnienia,

garbniki zmniejszające obrzęki,

związki wspierające regenerację skóry i tkanki kostnej.

Dlatego dawni zielarze nazywali go często „zrastaczem kości”.

Drapacz lekarski – zapomniany sprzymierzeniec stawów

Drapacz lekarski jest dziś rzadko spotykany w recepturach, jednak dawniej był ceniony przy bólach nerwowych i reumatycznych.

Tradycyjnie wykorzystywano go do:

zmniejszania stanów zapalnych,

wspierania ruchomości stawów,

łagodzenia przewlekłych dolegliwości bólowych.

Imbir i kurkuma – duet przeciwzapalny

Imbir zawiera gingerole, które wspierają naturalne procesy przeciwzapalne organizmu.

Kurkuma natomiast dostarcza kurkuminy – jednego z najlepiej poznanych składników roślinnych wykorzystywanych przy problemach stawowych.

Połączenie obu roślin od wieków stosowano przy:

sztywności stawów,

bólach mięśni,

przeciążeniach układu ruchu.

Kadzidłowiec – skarb medycyny Wschodu

Żywica Boswellia serrata była używana już tysiące lat temu.

W tradycyjnych zastosowaniach wspierała osoby cierpiące na:

bóle stawów,

przewlekłe stany zapalne,

ograniczoną ruchomość.

Do dziś pozostaje jednym z najbardziej cenionych składników receptur przeznaczonych dla układu ruchu.

Wiązówka błotna i kora wierzby – naturalne źródła salicylanów

Obie rośliny zawierają związki salicylowe, które od dawna wykorzystywano do łagodzenia:

bólów reumatycznych,

dolegliwości mięśniowych,

stanów zapalnych stawów.

Nie bez powodu właśnie z takich roślin rozpoczęła się historia substancji znanej dziś jako aspiryna.

Dziurawiec – ukojenie dla mięśni

Dziurawiec od dawna stosowano przy:

napięciach mięśniowych,

przeciążeniach kręgosłupa,

bólach związanych z wysiłkiem fizycznym.

Jego charakterystyczny czerwony olej był jednym z najcenniejszych preparatów w zielarstwie ludowym.

Arnika – roślina urazów

Arnika od wieków była pierwszym wyborem przy:

stłuczeniach,

siniakach,

obrzękach,

urazach sportowych.

Pomagała szybciej wrócić do sprawności i zmniejszyć dyskomfort po urazach.

Vilcacora – koci pazur z Ameryki Południowej

Vilcacora zawiera liczne związki biologicznie aktywne tradycyjnie wykorzystywane przy przewlekłych problemach stawowych.

W recepturach przeciwbólowych pełni rolę składnika wspierającego organizm podczas długotrwałych stanów zapalnych.

Morszczyn i gorczyca

Morszczyn dostarcza minerałów i od dawna pojawiał się w preparatach przeznaczonych dla stawów.

Gorczyca natomiast działa rozgrzewająco, pobudza krążenie i poprawia wchłanianie składników aktywnych przez skórę.

Terpentyna i DMSO

W dawnym zielarstwie terpentyna była ceniona jako środek rozgrzewający i poprawiający ukrwienie bolących miejsc.

DMSO jest substancją wykorzystywaną współcześnie jako promotor przenikania składników przez skórę, dlatego często pojawia się w recepturach przeznaczonych do stosowania miejscowego.

Płynne złoto

Złoto koloidalne od dawna budziło zainteresowanie medyków i alchemików.

W tradycyjnych recepturach przypisywano mu działanie wspierające procesy regeneracyjne organizmu oraz równowagę tkanek.

Natura wspiera regenerację

Dawni zielarze rzadko szukali jednej cudownej rośliny. Znacznie częściej tworzyli rozbudowane receptury, w których każdy składnik miał własne zadanie.

Jedne rośliny rozgrzewały, inne zmniejszały obrzęki, kolejne wspierały regenerację tkanek, a jeszcze inne pomagały łagodzić dyskomfort ruchowy.

To właśnie połączenie wielu składników sprawiało, że tradycyjne oleje przeciwbólowe były tak cenione przez pokolenia zielarzy, znachorów i medyków ludowych.

Tekst nie stanowi porady medycznej